Μαγκάλι κειμήλιο Μικράς Ασίας

Το μαγκάλι που σώθηκε από τη Μικρά Ασία και πέρασε στις επόμενες γενιές αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής των μικρασιατικών σπιτιών. Μεταλλικό, περίτεχνα διακοσμημένο και στερεωμένο σε βάση, χρησίμευε για να ζεσταίνει το σπίτι τους χειμερινούς μήνες, αλλά και για να συγκεντρώνει γύρω του την οικογένεια. Γύρω από το μαγκάλι πλέκονταν συζητήσεις, ιστορίες, τραγούδια και κουβέντες· εκεί έμαθαν τα παιδιά τα πρώτα τους παραμύθια και εκεί οι μεγαλύτεροι θυμόντουσαν την πατρίδα και τους ανθρώπους που χάθηκαν. Μετά τον ξεριζωμό, το μαγκάλι αυτό δεν ήταν απλώς ένα οικιακό σκεύος που πέρασε απέναντι• ήταν κομμάτι του τρόπου ζωής που κουβάλησαν οι πρόσφυγες μαζί τους στην Ελλάδα. Έγινε μάρτυρας της ανάγκης να δημιουργηθεί ξανά μια «ζεστή γωνιά» σε άγνωστο τόπο και σε δύσκολες συνθήκες. Το ότι σώθηκε μέχρι σήμερα και βρίσκεται σε προσφυγικό σπίτι το μετατρέπει σε αντικείμενο με μνήμη: θυμίζει όχι μόνο από που ήρθαν οι άνθρωποι, αλλά και πώς έζησαν.